Pani algemeen

Pani in Bangla: het reisverslag

Ali, Marjan, Leonn en Hilde zijn twee weken naar Bangladesh geweest samen met huisvriend Peter en interieurarchitect Hill Scholte. Doel van de trip: Starten met het bouwen van de Pani Ambachtsschool.

Aanpassen aan een ander land

Een reis naar Bangladesh kan je het beste beschrijven met het woord ‘anders’. En deze reis was in het bijzonder anders. Even wat onverwachtheden op een rij:

  • De busreis naar Rangpur; normaal 7 a 8 uur. Door een kapotte dynamo duurde onze busreis 13 uur
  • Leonn is 2 dagen geveld door griep
  • ’s Nachts wordt Peters paspoort gestolen
  • Door stakingen wordt de planning keer om keer omgegooid. Hill en Ali kunnen Rajarhat niet verlaten en komen 3 dagen later dan gepland terug naar Nederland.
  • Door de staking kunnen we niet met een auto naar het vliegveld. De Bangaalse oplossing: je huurt een ambulance en wordt met loeiende sirenes naar het vliegveld gebracht.

Over de stakingen werd zelfs in het NOS journaal aandacht besteed:

Geslaagde reis!

Nu kan het overkomen als kommer en kwel. Dat was het zeker niet! We snapten heel goed de bezorgdheid vanuit Nederland, maar wij hebben een mooie trip gehad. In deze nieuwsbrief een uitgebreid verslag van de gang van zaken.

De Ambachtsschool bouwen we in Rajarhat. Bij aankomst zagen we het kavel met daarop aubergine- en pompoenplanten en stokrozen:


Met de aannemer bespreken we de prachtige tekeningen van architecten Hill Scholte en Gerrit Schilder. De aannemer is direct enthousiast! Zo’n mooi gebouw heeft hij niet eerder mogen bouwen. Kortom: we kunnen van start. Er worden 25 mannen en vrouwen verzameld om de beplanting van het kavel te verwijderen. Resultaat: in minder dan 24 uur, een bouwrijp kavel.

Ceremonie van de start

Met bamboe stokjes en touwtjes wordt het kavel uitgezet en start de aannemer met het graven van de eerste hoek van de fundering. In totaal komen er 66 ‘poeren’. Grote gaten gevuld met baksteen en cement, waar straks bamboepalen van 6 meter in komen te staan. De eerste poer wordt klaargezet voor de eerste schep cement: het ceremoniemoment.

Leonn en Hilde onderhandelen volgens Bengaalse traditie met de voorman over de kosten van de schep. Ze komen tot een prijs van 100 Taka (€ 1,-) per persoon:

Om ook een Nederlands tintje aan de eerste schep cement toe te voegen, wordt een euromunt onderaan de fundering gelegd.

Wie in Bangladesh is geweest, kent het gegeven dat waar je ook loopt, er is altijd publiek bij. En het bouwen van een grote bamboe school trekt zeker publiek! Voor alle mensen die kwamen kijken, had tante zoetigheid gehaald op de markt om de start samen te vieren:

Gaan met die banaan

De daarop volgende dagen wordt er keihard gewerkt. 20 tot 30 mensen zijn per dag bezig met de bouw. Precies het doel dat we voor ogen hebben: werkgelegenheid bieden zodat mensen een zelfstandig bestaan kunnen opbouwen! Het resultaat is voor ons onvoorstelbaar: binnen 1,5 week is de fundering zo goed als klaar!

Positief

Wat voor ons belangrijk is, is dat de lokale bevolking zich eigenaar voelt van de Ambachtsschool. Zo creëren we betrokkenheid. Tijdens onze aanwezigheid merkten we dat we dit nu bereiken doordat de mensen zelf helpen aan de bouw. Zowel mannen als vrouwen zijn druk bezig met het maken van cement, het kapot slaan van stenen, het aanvoeren van zand, het graven van de poeren, het maken van de bamboe pilaren enz. De positieve houding van de werknemers en de snelheid van de bouw geven ons veel positieve energie! Het is een geweldig gevoel om te zien dat we nu echt van start zijn.

De volgende stap

Wij gaan nu hard aan de slag met de volgende stappen:

  • We hebben met verschillende bedrijfjes uit de buurt gesproken wat ze kunnen. Bijvoorbeeld een vloerenmaker, een timmerman, de leverancier van toiletten, bamboevlechters enz. Deze informatie wordt verwerkt in het definitieve ontwerp. Nu de fundering staat, worden de vervolgstappen uitgewerkt en gecommuniceerd.
  • We gaan aan de slag met de invulling van de Ambachtsschool. Bijvoorbeeld het aannamebeleid. Want er zijn meer mensen die een baan zoeken, dan dat we banen aan kunnen bieden. Hoe bepalen we wie wel en (helaas ontkomen we er niet aan) wie niet een baan krijgt?
  • We gaan aan de slag met de invulling van de basisschool en wat hier voor nodig is.
  • We gaan hard verder met het inzamelen van geld. De kosten voor de bouw zijn bijna binnen. En daarna hebben we geld nodig om de werknemers te kunnen betalen en lesmateriaal te kopen.

Wanneer klaar?

We hebben geen harde deadline. In Bangladesh weet je nou eenmaal nooit welke onverwachte situatie je tegenkomt. Wel hebben we het streven om na de zomervakantie de bouw klaar te hebben en te starten met de school.

Wil je meer weten over onze avonturen in Bangladesh? Wij vertellen het graag! Bijvoorbeeld via facebook: www.facebook.com/stichtingpani

Tot slot een overzicht van de mooiste foto’s om je een goed beeld te geven. Als je op een foto klikt, krijg je een grote versie te zien met een beschrijving.
[flickr-gallery mode=”photoset” photoset=”72157632935520989″]