Pani algemeen

Sloppenwijk Rangpur

In Rangpur zijn meerdere sloppenwijken. Leonn, Laiju en ik bezochten er een van. In Bangladesh gaan de meeste zaken chaotisch, zwaar chaotisch. Maar hier was het toch anders. De kinderen gingen netjes in een rij zitten en wachtte geduldig af. Ze begonnen te zingen en te klappen. Voor mij was het de eerste keer dat ik een sloppenwijk bezocht. Om te zien hoe gelukkig de kinderen reageerden, alleen omdat we sinaasappels voor ze hadden meegenomen, was zeer emotioneel. Ik ging even apart staan om tegen de tranen te vechten, toen een meisje naast me kwam staan en zei: ‘no cry’. Je snapt: toen moest ik nog meer huilen. Tegelijkertijd voel je dat dit niet kan. Jij komt immers op bezoek. Dus even slikken en met een open blik heb ik me mee laten nemen door de kinderen. Ze waren zo lief, wilde met trots hun huis laten zien en vertelden honderduit over hun leven. Gelukkig was Laiju er om hun verhalen te vertalen.

Impressie
Dankzij Laiju konden we met de inwoners makkelijk praten.
httpvh://www.youtube.com/watch?v=V98b3PQ2XTM
Doordat Laiju zelf Bengaals is, waren de mensen heel open over hun leven in de sloppenwijk.

Deze dame vertelt over haar leven in de sloppenwijk. Uiteraard in het Bengaals.
httpvh://www.youtube.com/watch?v=Y7jqQj4cKBw

Huizen
httpvh://www.youtube.com/watch?v=rVg8HeWjUIQ

Ook in de sloppenwijk zijn toiletten een groot probleem. Hier wonen 400 tot 500 mensen, met 8 toiletten. Een van de dames zei al: “kan je nagaan wat een lange rijen er ’s ochtends staan.” Wat mij vooral aangreep was dat de bewoners zelf met hun shawl voor de mond richting de toiletten liep en ons vroegen liever niet te dichtbij te komen omdat het zo stonk. Ik dacht dat als je lang dezelfde lucht ruikt, je hieraan gewend raakt. Maar helaas is dat dus niet het geval.

Een bijzonder moment was toen we stonden te praten met een aantal vrouwen. Er stonden veel kinderen om ons heen. Een van de kinderen voelde heel zachtjes mijn hand. Ik heb toen zijn hand vastgepakt. Meteen pakte alle kinderen in de buurt mijn arm. Ze wilden graag even vastgehouden worden. Toen we weg liepen werd ik door de kinderen lachend en zingend vooruit geduwd:

httpvh://www.youtube.com/watch?v=5ij5hC5NJBw

We zijn plannen aan het maken om te zien hoe we de mensen van deze sloppenwijk op korte termijn kunnen helpen.