Blog

Zien is geloven. Geloven is doen?

December 2010: Leonn, ik en mijn schoonouders gaan naar Bangladesh. Voor mij het eerste bezoek aan een derdewereldland. Het was een bijzondere trip omdat ik de familie van Leonn heb ontmoet. Daarnaast hebben wij de tijd gebruikt om onderzoek te doen naar wat wij willen gaan betekenen met Stichting Pani. En zien wat er kan en moet gebeuren om mensen een beter leven te geven, dat heeft grote indruk gemaakt!

Nu ik terug ben ik Nederland vragen veel mensen hoe het was. En de verhalen blijven komen. Twee weken in Bangladesh geeft genoeg praatstof voor een maand! Telkens als ik vertel over wat we hebben meegemaakt, valt mij twee dingen op:

  1. alles dat ik vertel heb ik al eerder gehoord van bekende en minder bekende Nederlanders
  2. alles dat ik heb gezien wist ik al
Straatbeeld Dhaka
Straatbeeld Dhaka

Ik hoor mezelf vertellen over hoe oneerlijk de wereld verdeelt is, wat voor een dramatische taferelen zich afspelen in arme landen, hoe wij als rijke Nederlanders met maar een kleine bijdrage een verschil van dag en nacht kunnen maken in dit soort landen, hoe hun wereld totaal verschilt van de onze, enz…..

 

Maar ondanks dat ik dit allemaal al weet, is het nu pas echt tot me doorgedrongen. Nu pas besef ik hoe graag ik wil helpen. Of wist ik dat al die tijd al, maar wist ik gewoon niet wat ik kon doen? Geld overmaken naar een stichting geeft (kort) voldoening. Maar het blijft knagen: komt dit geld wel echt terecht bij de mensen die het nodig hebben? En zo ja, is het dan langdurige hulp? Of helpen we de mensen van de regen in de drup?

Dit fenomeen blijft maar door mijn hoofd spoken. In mijn omgeving praten we vaak over wereldproblemen, en iedereen draagt zijn steentje bij. Toch mis ik persoonlijke betrokkenheid waardoor ik het gevoel heb dat ik ook daadwerkelijk dat verschil maak voor iemand. En door in Bangladesh geweest te zijn, door alleen al de meest kleine gebaren te maken, groeit die betrokkenheid en wil ik meer doen. Kunnen we daar met de stichting niet op in spelen? Kan ik die betrokkenheid overbrengen naar anderen?
Wij gaan in ieder geval aan de slag met het uitwerken van plannen en hopen dat we over een aantal jaar terug kunnen kijken op een mooi begin van onze stichting. Wie weet met een grote mensen om ons heen die zich net zo betrokken voelen!